تجمع چربی احشائی با افزایش سطح اسفینگوزین -1- فسفات در پلاسمای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ارتباط دارد

شواهد جمع آوری شده نشان می دهد که اسفینگوزین-1- فسفات  (S1P) در متابولیسم گلوکز و چربی نقش دارد.با این حال، ارتباط بین غلظت S1P پلاسما و توده ی چربی، به ویژه توده ی چربی احشایی، ناشناخته است.
در این مطالعه ی مقطعی، از 80 مرد مبتلا به دیابت نوع 2(T2DM) برای بررسی ارتباط بین غلظت S1P  پلاسما با پارامترهای چربی بدنی ثبت نام به عمل آمد.مساحت ناحیه ی تجمع چربی احشایی(VFA)  و چربی زیر جلدی(SFA) با اسکن توموگرافی کامپیوتری بررسی شد و توده چربی(FM) و توده ی بدنی بدون چربی(LBM) با استفاده از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه(DXA) برای تمام بدن مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج این تحقیق برای اولین بار نشان داد کهS1P پلاسما با قند خون و سطح انسولین و میزان توده چربی بررسی شده توسط DXA، ارتباط مثبت دارد، همچنین S1Pپلاسما به طور مثبت با مساحت چربی احشایی که توسطCT اسکن اندازه گیری گردید، ارتباط دارد.
محققان در نتیجه گیری خود اعلام کردند که افزایش سطح S1P پلاسما با غلظت قند خون و انباشت توده چربی، به ویژه توده چربی احشایی در مردان مبتلا بهT2DM ارتباط مستقیم دارد.

منبع:

https://www.diabetesresearchclinicalpractice.com/article/S0168-8227(18)30598-9/fulltext